Od kilku dni na X (Twitterze) i Reddicie panuje totalna burza. Wszyscy, którzy używają Claude (zarówno w wersji Pro na WWW, jak i w najnowszych edytorach kodu), zderzają się ze ścianą.
Wrzucasz nowy projekt, prosisz o 3 poprawki i nagle BAM: “Limit reached. Please try again in 4 hours.” Co tu się właściwie dzieje?
Pułapka Gigantycznego Kontekstu
Powód jest prosty, ale Anthropic głośno o nim nie mówi. Claude 4.6 ma gigantyczne okno kontekstowe i jest zbyt inteligentny w pamiętaniu historii.
Kiedy masz otwarty długi czat (lub wpięte całe repozytorium w edytorze) i piszesz krótkie “popraw tę literówkę”, Claude pod spodem wysyła PONOWNIE całą historię czatu i wszystkie wpięte pliki (np. 150 tysięcy tokenów) jako Input.
Robisz to 5 razy i nagle spaliłeś milion tokenów na poprawki CSS-a.
Jak się przed tym bronić? (Moje 3 zasady):
- Zasada “Krótkiego Życia”: Nie trzymajcie jednego długiego czatu do całego projektu! Rozwiązaliście jeden problem? Zamykacie czat, otwieracie nowy. Kopiujcie tylko ten fragment kodu, nad którym aktualnie pracujecie.
- Używajcie API zamiast UI: Jeśli zepniecie Claude przez API z narzędziami takimi jak Aider, Cline czy nawet Chatbox, macie kontrolę nad tym, co leci w kontekście. W oficjalnym webowym UI Anthropic jesteście zdani na ich agresywne cięcia limitów per użytkownik.
- Plik
.claudeignore(jeśli używacie CLI): Zablokujcie wczytywanie plików konfiguracyjnych, paczek i buildów. Model nie musi znać Waszegopackage-lock.json, żeby napisać prostą funkcję.
Kto z Was wczoraj też odbił się od czerwonego komunikatu o limitach? Macie jakieś swoje patenty na “odchudzanie” kontekstu przy pracy z Opusem? Dajcie znać! 